در این روش از احتراق یکی از گازهایی که به همراه اکسیژن درجه حرارتی بالا تولید می کند استفاده می گردد و گاز مورداستفاده معمولاً استیلن و در بعضی موارد گاز پروپان یا هیدروژن می باشد . گاز (C2H2) یک ترکیب شیمیایی می باشد که از دو اتم کربن و دو اتم هیدروژن تشکیل می شود و لذا تأثیر آب بر کاربیت کلسیم بدست می آید .

Cac2 + 2H2o         C2H2 + Ca (oH)2 + حرارت

سنگ کاربیت              آب              استیلن     آب آهکی

از احتراق کامل استیلن یا اکسیژن یکی از پرحرارت ترین شعله ها ایجاد می گردد . درجه حرارت این شعله تا Co3200 که بوسیله آن می توان اکثر فلزات را به درجه حرارت لازم در جوشکاری رساند .

ارزش حرارتی گاز استیلن Kg/c 56900 می باشد . استیلن موردنیاز جوشکاری را می توان با استفاده از مولدهای تهیه استیلن از تائید آن به کاربیت کلسیم بدست آورده و یا آن را در کپسولهای مخصوصی که از طرف کارخانجات تهیه استیلن به بازار عرضه می گردد خریداری نمود .

مولدهای استیلن :

مولدهای استیلن دارای انواع مختلفی می باشند که آنها را می توان براساس نحوه تماس آب با کاربیت به ترتیب تقسیم نمود .

کپسول استیلن :

کپسولهای استیلن را از فولاد مرغوب بدون درز با ضخامت جداره 4 الی 5 M2 ساخته و جهت استقرار بروی زمین پایه چهارگوش را به کف آنها جوش می دهند در سر این کپسولها شیری نصب گردیده است که در هنگام مصرف یا پرکردن مورد استفاده قرار گرفته و معمولاً برای محافظت از آن در هنگام حمل و نقل درپوشی روی آن بسته می شود .

کپسولهای استاندارد استیلن دارای گنجایش معادل چهل لیتر بوده و در آنها استیلن را با فشار 15 بار پر می کنند . برای پیشگیری از تجزیه استیلن و خط انفار در این فشار بالا لازم است که فضای داخل کپسول را از مواد متخلخل پرکرده و علاوه بر آن استیلن را در مایعی حل نمایند .

برای این منظور از استن استفاده می شود زیرا مایع استن ، استیلن را به مقدار زیادی درخود حل می نماید . یک لیتر استن قادر است که در درجه حرارت Co15 و فشار یک بار به اندازه lit25 استیلن را در خود حل کرده و خاصیت دیگر آن این است که متناسب با افزایش فشار مقدار بیشتری استیلن را در خود حل می نماید با این ترتیب در فشار 15بار و با وجود lit16 استن به اندازه lit6000 استیلن را در کپسول جاداده‌اند .

25 *16 * 15 =6000 lit

برای جلوگیری از سرایت شعله به داخل کپسول استیلن (در صورت پس زدن شعله) بایستی حتماً در سر راه آن و شعله مخزن اطمینانی که در داخل آن آب قرار دارد و یا وسیله مشابه دیگری استفاده کرده و یا قبلاً شیلنگ ها به شعله جوشکاری از یک شیر یک طرفه ای کمک گرفت . فشار داخلی کپسول استیلن از اتصال

15 * 14/7 =220/5  PSI

کپسول اکسیژن :

کپسولهای اکسیژن را نیز از فولاد مرغوب انتخاب کرده و آنها را بدون درز می سازند پایه و قسمت آنها مشابه کپسولهای استیلن بوده و حجم آنها معمولاً lit40 می باشد برای آنکه بتوانند مقدار بیشتری اکسیژن را در یان کپسولها جای دهند معمولاً اکسیژن را با فشار 150 بار درداخل آنها پر کرده و به این ترتیب می توان lit6000 (150*40) اکسیژن را در آنها جای داد یکی از تفاوتهای عمدة این کپسولها با کپسول ناتوان ضخامت جداره آنها می باشد که معمولاً مقدار آن را mm 75/8 انتخاب می کنند تا بتوانند فشار 150 بار را با اطمینان کامل تحمل نماید .

دستگاه تقلیل دهنده فشار از آنجائیکه فشار گاز داخل کپسولها زیاد بوده و با این فشار زیاد نمی توان جوشکاری کرد لازم است که به استفاده از دستگاه تقلیل دهنده ای فشار آنها را برحسب نیاز تقلیل داده و جریان گاز یکنواختی را به صورت مشعل هدایت نمود این دستگاهها معمولاً بطور مستقیم به کپسولها متصل شده و پایه خطوط انتقال گاز قبل از شیلنگهای متصل به مشعل نصب می گردد . اساس کار این دستگاه و دستگاهها بدین ترتیب است که با بازکردن شیر کپسول گاز وارد قسمتی از آن می شود که در بالای آن فشارسنجی جهت نشان دادن فشار داخل کپسول نصب گردیده است پس از مرحله گاز از طریق سوپاپی وارد فضای بالای یک ممبران می شود در زیر ممبران نیز پیچ تنظیم وجود دارد . بستن پیچ  در نتیجه کوچک شدن فضای بالای ممبران شدن بیشتر سوپاپ گاز خروجی افزایش یافته و به عکس با بازکردن پیچ می توان فشار گاز خروجی را تقلیل داد . در قسمت خروجی گاز فشارسنجی دیگر جهت نشان دادن فشار گاز مصنوعی وجود دارد . اساس کار فشارسنجهای کپسولهای اکسیژت و استیلن یکی بوده و در درجه بندی روی فشارسنج به آنها می توان مورداستفاده آنها را تشخیص داد . فشارسنج دستگاههای تقلیل فشرا مربوط به گاز اکسیژن در قسمت مربوط به فشار کپسول معمولاً تا 300بار و فشارسنج مربوط به قسمت مصرف تا 15 بار مدرج شده است اما فشارسنجهای مربوط به گاز استیلن راه ورودی معمولاً تا 40بار و در قسمت خروجی تا 5/2 بار مدرج گردیده اند . در روی هر یک از فشار ، فشارسنجهای مربوط به گاز اکسیژن و استیلن در محل خاصی خط قرمزی نقش نموده اند که تنظیم فشار گاز مربوط به بیش از حد مجاز بوده و خط انفجار را بهمراه دارد فشار تنظیمی گازهای اکسیژن و استیلن در هنگام جوشکاری بستگی به ضخامت قطعات اتصال و در نتیجه به اندازه سر یک مورد استفاده داشته و معمولاً در روی فشار اکسیژن تنظیمی لازم به همراه ضخامت قطعات اتصال و در نتیجه به اندازه سر یک مورد استفاده داشته و معمولاً در روی فشار اکسیژن تنظیمی لازم  به همراه ضخامت و قطع مورد اتصال حک گردیده و کافی است فشار استیلن به اندازه ای از فشار اکسیژن تنظیم کرد .

مشخصه و اتصال کپسولها و برای تشخیص گاز داخل کپسولها سطح آنها را با رنگهای استانداردی مشخص می پوشانند  برای آن که دستگاههای تعدیل فشار هر یک از کپسولها را بتوان به دیگری بست و همچنین برای جلوگیری از بستن اشتباه کپسول اکسیژن بر خطوط مربوط به گازهای قابل اشتغال اتصالات آنها و همچنین پیچهای آنها را نیز متفاوت انتخاب می نمایند .

از آنجایی که بستن اشتباه شیلنگ یا لوله های اکسیژن به گازهای قابل اشتغال و یا بر عکس نیز می توان گاز قابل انفجار ایجاد نمود و باعث سانحه گردد . اتصالات آنها را به محل دستگاههای تقلیل فشار مختلف انتخاب کرده و برای اکسیژن پیچ راست کرده و برای استیلن

پیچ چپ گرد در نظر می گیرند همچنین قطر داخلی شیلنگهای اکسیژن را کمتر از قطر داخلی شیلنگهای گاز أن قابل اشتغال انتخاب می کنند.

مشعله های جوشکاری وسائلی هستند که وظیفه تنظیم اختلاف و هدایت مخلوط گازها را به دسته مشعلها دو عدد شیر برای تنظیم جریان گازها ( استیلن و اکسیژن ) مستقل از یکدیگر وجود داشته و پس از آن با توجه به ضخامت قطعات اتصال انتخاب می شود به دسته متصل نمود .

مکانیزم اختلالات گازها در ضعله های جوشکاری معمولاً براساس مکیده شدن گاز استیلن به وسیله اکسیژن بوده و عمل اختلالت در داخل لوله یک که به فام لوله اختلالت نامیده می شود تکمیل می گردد . این نوع مشعلها را که بیشترین کاربرد را دارند را مشعلهای انژکتوری نامیده و فشار گاز قابل اشتغال در آنها کم و فشار اکسیژن از 5% تا 3 بار تنظیم می گردد . از این مشعلها برای جوشکاری با گاز استیلن استفاده نوع دیگر مشعلهای جوشکاری که با فشار مساوی گازها کار می کنند به نام مشعلهای فشاری می نمایند و معمولاً از آنها در جوشکاری با گاز هیدروژن استفاده می گردد به این ترتیب شعله ای به وجود می أید که به نام شعله خنثی ( نرمال ) معروف بوده و از سه قسمت مخروط سفید هستند أبی و هاله بنفش رنگ تشکیل شده است حداکثر درجه حرارتی که از احتراق این گاز به وجود می أید در حدودC 3200 بوده و در منطقه ای به فاصله دو تا 5 میلی متر از داس مخروط سفید رنگ وجود دارد و به همین دلیل بایستی محل جوشکاری را منطقه قرار داد . زمانی که نسبت اختلالات اکسیژن و استیلن یک به یک انتخاب شود قسمت شعله سفید مخلوطی شعله سفید درخشان بوده و محدوده مشخصی دارد این نوع شعله را شعله خنثی نامیده و در جوشکاری فولادها از این شعله استفاده می نمایند اگر مقدار اکسیژن زیاد تر انتخاب شود مخروط سر مشعل کوهتاتر شده بیشتر به أبی متمایل می گردد اکسیژن اضافی که در شعله وجود دارد با مذاب و رنگ أن در محل جوشکاری را شکننده می نمایند این شعله را شعله اکسید کننده می نامند که در جوشکاری فولادها باعث جهیدن جرم زیاد به اطراف گردیده و علاوه بر سوختن در زجوش باعث داخل شدن سر به محل جوش می شود از این نوع شعله در جوشکاری قطعات برنجی و همچنین گرم کردن قطعات به منظور آبکاری , صافکاری و غیره استفاده می نماید چنانکه مقدار استیلن بیشتر از اکسیژن تنظیم شود مخروط سر مشعل محدوده مشخصی نداشته و رنگ آن متمایل به زرد می گردد . در این حالت به دلیل کم بودن اکسیژن مقداری از منواکسید کربنco2) ) سوخته باقی می ماند که به دلیل فشار شعله به داخل مذاب نفوذ کرده و باعث افزایش مقدار کربن آن و در نتیجه ازدیاد سختی قطعه کار در محل جوشکاری می گردد این نوع شعله شعله احیا کننده نام داشته و در جوشکاری قطعات چدنی و آلمینیومی استفاده دارد .

ترتیب روشن کردن مشعل در شروع کار قبل از شروع به جوشکاری لازم است که ابتدا سریک مناسبی را با توجه به ضخامت قطع کار انتخاب کرده و آن را به دسته مشعل متصل نمود حلال بایستی فشار گازهای مصرفی را مشخص کرده و یا در نظر گرفتن این فشارها و رعایت مراتب زیر اقدام به روشن کردن و تنظیم مشعل نمود .

1)شیر کپسولها را به آرامی باز کنید تا از ایجاد صدمه به دستگاههای تنظیم فشار جلوگیری گردد .

2) شیرهای روی دسته مشعل را به نوبت و به مقدار کمی باز کرده و در همان حال به رعت دستگاه فشار مربوط را با توجه به فشار کار مورد لزوم که قبلاً تعیین کرده ایم تنظیم نماییم .

3) ابتدا شیر اکسیژن مشعل را حدود 4/1 تا 3/1 دور باز کرده و سپس شیر استیلن را در حدود 2/1 دور باز و مشعل را به فندک و یا چراغ جوشکاری نزدیک نمایید در این حال شعله در سر مشعل بدون آنکه دوده در فضای کارگاه منتشر گردد بوجود می آید . حال می توان شعله مورد لزوم را تنظیم کرد .

ترتیب خاموش کردن مشعل در خاتمه کار : برای آنکه خاموش کردن مشعل توام با ایجاد دود و انتشار آن در فضای ارگاه نبود و دستگاههای تنظیم فشار و شیلنگ گازها در زمانی که از دستگاه استفاده نمی گردد و تحت فشار قرار نگیرد . لازم است مراتب زیرا رعایت نمود :

1)ابتدا شیر سیلندر مشعل و پس از خاموش شدن شعله شیر اکسیژن آن را ببندیم .

2) ابتدا شیرهای کپسولها را بسته و سپس   برای خروج گازها از داخل دستگاه تنظیم و شیلنگهای جوشکاری شیرهای روی دسته مشعل را باز نمایید تا گازها خارج شود .

3) پس از خروج گازها شیرهای روی دسته را بسته و پیچ تنظیم فشار دستگاههای تنظیم کاملاً باز نماییم تا فشار از روی ممبران آنها بر داشته شود .

مس , برنج , برنز , آلمینیوم و همچنین آلیاژهای آلمینیوم و منیزیوم را نیز می توان جوشکاری نمود از آنجایی که اینگونه مواد تمایل زیادی به اکسید شدن (مخصوصاً در حالت مذاب ) دارند لازم است که مواد کمکی مخصوصی که وظیفه آنها جلوگیری از تشکیل اکسید و افزایش سیلان و محافظت در زجوش می باشد استفاده نمود .

سیم جوش کاری : از سیمهای جوشکاری برای پر کردن درز محل اتصال استفاده می گردد جنس آنها بایستی از نظر استحکام سختی نقطه ذوب و مقاومت در مقابل فارندگی و غیره و مشابه قطعات اتصال باشد سیمهای جوشکاری را با طولهای نیم تاریک متر به قطرهای مختلفی می سازند تا براحتی و سرعت کافی استفاده نمود معمولاً برای جوشکاری به ضخامت یک تا 6 میلی متر از سیم جوشهای یک تا سه میلی متر و برای ورقهای 8 تا 20 میلی متر از سیم جوشهای 4 تا 8 میلی متر استفاده می کنند برای جلوگیری از زنگ زدن سیم جوشکاری معمولاً سطح آنها را آب مس می دهند .

روشهای هدایت مشعل و سیم جوش :

یک درز جوش خوب به مقدار زیادی بستگی به هدایت صحیح مشعل و سیم جوش دارد شاید نتوان یک روش قاطعی را برای هدایت مشعل و سیم جوش ارائه داد ولی بطور کلی می توان گفت که همیشه سعی در آرام و یکنواخت حرکت دادن مشعل در امتداد درز جوش به نحوی می باشد که حرارت مشعل هر دو قطعه را به اندازه مورد لزوم گرم کرده و با هم به درجه حرارت جوشکاری برساند مگر در مواردی که به دلیل احتیاج به دامنه ذوب بیشتر نیاز به حرکت جنبی مشعل همزمان با حرکت خطی آن وجود داشته باشد بطور کلی می توان دو روش هدایت مشعل (به سمت چپ و سمت راست) را توصیه کرد :

الف) روش جوشکاری به سمت چپ :

در این روش عمل جوشکاری از سمت راست به سمت چپ و در جهت جریان شعله ادامه می یابد قطعات فولادی را که ضخامت 3 mil m می باشند با این روش جوشکاری کرده و مشعل تا ضخامت 1/5 mil m آرام و بطور مستقیم و ر امتداد درز جوش بوده و در ضخامت های      3mil m  تا 5/1 علاوه بر حرکت مستقیم یک حرکت نوسانی نیز داده می شود تا بر تمام ضخامت قطعه کار عمل ذوب انجام گیرد در هر دو حالت سیم جوش را با فواصل زمانی کوتاهی را به حوضچه مذاب نزدیک کرده و از آنها دور می کند قطعات چدنی و غیره آهنی نیز با این روش جوش می دهند .

ب) روش جوشکاری به سمت راست :

در این روش عمل جوشکاری از سمت چپ به راست انجام گردیده و جریان شعله از یک طرف درز جوش را گداخته نگه داشته و از طرف دیگر بالا و پائین جوش را در مقابل نفوذ اکسیژن هوا به داخل مذاب محافظت می کند با این ترتیب بدلیل آهسته و یکنواخت سرد شدن و عدم نفوذ اکسیژن درزجوش شکننده نشده و از استحکام کافی برخوردار خواهد بود در این روش حرکت مشعل یک خط مستقیم بوده و سرسیم جوش بایستی به اندازه 3/1 ضخامت قطعه کار پائین تر از سطح آن قرار گرفته و در سطح مذاب حوزچه حرکت دورانی توام با پیشروی انجام دهد از این روش برای جوشکاری قطعاتی که ضخامت آنها که بیشتر از 3 mil استفاده کردن و بدلیل قابل رویت بودن حوزچه مذاب می توان آن را یکنواخت گرم کرده و بدلیل جوشکاری کامل در تمام ضخامت قطعه کار استحکام بیشتری نسبت به روش قبل را ارائه داد .

نکاتی که در جوشکاری با گاز اکسی استیل بایستی مورد توجه قرار گیرد :

1)برای جلوگیری از خروج استن از کپسولهای استیلن در هنگام خروج گاز بایستی آنها را بطور عمودی قرار داد در صورت نیاز به مایل قرار دادن لازم است که شیر کپسول حداقل به اندازه 40 cm از سطح زمین فاصله داشته و بعنوان زیر سری حتماً از قطعات توپر استفاده گردد .

2)از یک کپسول استیلن هرگز بیش از 1000 lit در ساعت برداشت نکنیم در صورت نیاز می توان چند کپسول را از طریق یک کلکتور (جمع کننده) به مدار متصل نمودار اینصورت نیز نباید از هر کپسول بیشتر از 700 lit برداشت کردن زیرا استیلن بدلیل سرعت زیاد و خرج گاز از کپسول خارج می گردد .

3)قبل از بستن دستگاههای تقلیل فشار لازم است که شیر کپسولها را کمی باز نمود که رد و غبار و کثافتهای احتمالی جمع شدهدر محل به دستگاه وارد نشود .

4)قبل از سرد شدن کامل یک از تعویض آن خودداری نمائید .

5)برای تمیز کردن سوراخ پستانک سر بکها فقط از سوزنهای مخصوصی که برای همین منظور ساخت
شده اند استفاده نماید .

نکات ایمنی و پیشگیری از حوادث درجوش با گاز :

1)کپسولهای اکسیژن و استیلن بایستی از منابع حرارتی دور بوده و از محل جوشکاری حداقل 3 m فاصله داشته باشند .

2)برای هر مخزن استیلن 60 m 2 فضا و 20 m سطح در نظر گرفته شود .

3)پنجره های کارگاه بایستی در حین کار باز بوده و هواکشهای محل کار نیز بخوبی کار کند .

4)کلید اتصالات مربوط به گازهای مورد مصرف بایستی کاملاً آبندی شوند آبندی آنها را می توان با استفاده از کف صابون و با کمک یک قلم مو کنترل نمود .

5)کپسولهای استیلن را در مقابل ضربه ، افتادن ، حرارت دیدن و با یخ زدن محافظت نمائیم در صورت یخ زدن محتویه مخزن از آب گرم به ترکیبی استفاده کنیم که از گرم شدن بیش از حد کپسول جلوگیری گردد .

6)کپسول استیلن را در مقابل حرارت و تابش نور خورشید محافظت نمائید زیرا ازدیاد حرارت به اندازه 2 cm فشار کپسول را در یک اتمسفر بالا می برد .

7)کپسول اکسیژن و اتصالات آنرا بدور از روغن و چربی نگه دارید زیرا خطر انفجار وجود دارد برای روان کردن پیچهای تنظیم مربوط از آب صابون و یا گلیسرین استفاده نمائید .

8)برای روشن کردن مشعل از فندک یا چراغ جوشکاری استفاده کرده و برای این منظور هرگز از کبریت بکار نبرید .

9)برای محافظت چشم در مقابل درخشندگی شدید محل جوشکاری و جهیدن در هنگام کار از عینک های محافظی که شیشه های تیره ای که دارند استفاده نمود .

10)در موقع جوشکاری حتماً از لباس کار یقه بسته استفاده کرده و حتی الامکان از پیشبند و کلاه محافظ و دستکش چرمی استفاده نمود .

11)اتصالات لوله ها و واشرهای آبندی تاسیسات استیل ا هیچ گاه از جنس مس یا آلیاژهایی از آلومینیوم که بیش از 65% مس داشته باشد انتخاب نکنید زیرا خطر انفجار وجود دارد .

12)کاغذ و پارچه و چوب  و مواد قابل اشتعال دیگر را از محل جوشکاری دور نگه دارید .

13)در صورتی که شعله در بک جوشکاری یا بک برش پس بزند بایستی بلافاصله شیر اکسیژن و سیلندر را بسته و بک را در صورت لزوم در آب خنک نمود  . 

14)اگر احیاناً شیلنگ استیل آتش گرفت فوراً شیر اصلی را بسته و سپس اقدام به خاموش کردن آتش نماید .

 

انواع انفجارها :

  •     پس زدن سطحی
  •      پس زدن عمقی

پس زدن سطحی back-fire انفجاری است که معمولاً با صدای همراه است و هر سه مشعل محدود است و این عمل زمانی اتفاق می افتد که پستانک مشعل یا برش خیلی زیاد به قطعه باشد یکی از دلایل دیگر این است که زمانی که گاز از نوک مشعل خارج می شود و سرعت آن کاهش می یابد چنانچه این مقدار بعدی باشد که کمتر از مورد نیاز شعله است در این صورت تاُمین کسری شعله بداخل مشعل بر میگردد مورد سوم اگر حرارت نوک مشعل به 600 فارانهایت بر اثر انفجار خود به خود در گازهای مخلوط در نوک مشعل اتفاق می افتد و ممکن است نسبت به پس زدن عمقی یا flash-bak  میگردد.

پس زدن عمقی یا flash-back انفجاری است که در داخل مشعل و دستگاههای تاُمین گاز ادامه می یابد و نتیجه آن خراب شدن مشعل ترکیدگی شیلنگ و انفجار شدید رگولاتور و کپسول می رسد . گاهی پس زدگی سطحی می تواند سرعت تبدیل به پس زدگی عمقی زیاد بودن سرعت سوخت از سرعت خروجی گاز است .

اکسیژن و خواص آن :

اکسیژن گازی است بی رنگ و بی بو و بی طعم و عنصری است فوق العاده فعال و میل ترکیبی شیمیایی زیادی دارد که در شرایط تقریباً با تمام عناصر دیگر ترکیب می شود ارزش اصلی اکسیژن برای جوشکاری در این است به احتراق کمک می کند و هر گاز سوختی که به کار ورود اکسیژن برای ایجاد گرما ضرورت دارد سوختن مواد یا گاز در هوا فقط ترکیب سریع آنها با اکسیژن هواست و چنانچه عمل احتراق آنها در اکسیژن خالص که برای ایجاد شعله جوشکاری مصرف می شود انجام گیرد با سرعت زیادتر و درخشندگی بیشتر انجام خواهد گرفت وزن هر متر مکعب این گاز در فشار معمولی 760 میلی متر جیوه و در حرارت صفر درجه 43/1 کیلوگرم است . این گاز نباید با مواد چرب و روغن تماس پیدا کند زیرا ممکن است این اجسام در مجاورت اکسیژن آتش گرفته شعله بسیار گرمی را تولید نماید .

طرز تهیه اکسیژن در صنعت :

این گاز در حدود 20 درصد هوا را اشغال نموده و برای استفاده جوشکاری در کارخانه های مخصوص از هوا جدا کرده و با فشار زیاد در داخل کپسولهای فولادی آبی رنگ پر می کنند اگر هوا تقریباً سرد شود و تحت فشار اتمسفر 15 و برودت 200 زیر صفر به مایع تبدیل می شود و این مایع مخلوطی است از اکسیژن و ازت چنانچه هوای ملیح را که درجه برودت آن 200 زیر صفر است گرم کنیم نخست ازت که درجه تبخیر آن (196-) است بخار می شود و اکسیژن خالص به صورت مایع باقی می ماند . اکسیژن مایع را گرم می کنند تا بخار شود پس با فشار 150 اتمسفر در کپسولهای فولادی پر می کنند و در اختیار مصرف کنندگان قرار می دهند .

طرز تهیه گاز اکسیژن :

اکسیژن لازم برای جوشکاری باید خالص باشد اکسیژن را که در کارخانه های مخصوص از هوا به مقدار 21% اکسیژن دارد جدا می کنند هوا را به تدریج سرد کرده , تحت فشار و درجه حرارت معینی به مایع تبدیل می کند این هوا مخلوطی است از اکسیژن و ازت که اگر این که اگر این هوای ملیح را که درجه برودت آن صفر است گرم کنیم ابتدا ازت که درجه تغییر آن 196- است بخار شده و اکسیژن خالص باقی میماند اکسیژن مایع را گرم میکند تا به صورت گاز در آمده , آنگاه با فشار پوند2200 است یعنی گاز فشرده در آن 1 فضای را اشغال می کند که در فشار عادی احتیاج دارد چون گنجایش کپسول 40 لیتر است بنابر این فشرده داخل آن درفشار معمولی یعنی فشار یک جو برابر با 4006000*150 لیتر 6 متر مکعب را اشغال میکند

خطر دود و بخار فلزات :

بیشتر فلزات را وقتی حرارت دهند , دودهای سمی , تحریک کننده تولید می کنند فلزاتی که  دودهای خطر ناک ایجاد می کنند از این قرارند :

1) کادیوم                                  2) روی                                     3) سرب

 آهن و آلیاژهای آن مانند چدن و انواع فولاد جز فلزات آهنی محسوب می شوند و مابقی فلزات رنگین نامیده می شوند مانند مس روی برنز آلمینیوم سرب نیکل و فلزات رنگین دیگر مشکل اصلی و اساسی در جوشکاری فلزات رنگین تمایل بیشتر به اکسید شدن در هنگام جوشکاری می باشد که این مسئله موجب کاهش استحکام جوش می گردد برای اینکه این نقص را بر طرف کنند و اکسد جلوگیری نمایند ا زروان سازهای مختلفی استفاده می شود .

پودر جوشکاری گاز :

هنگام جوشکاری گاز از پودر استفاده می شود بایستی توجه داشت که از همان پودری استفاده کنیم که مخصوص آن نوع جوشکاری است.

جوشکاری گاز :

یکی دیگر از طرف اتصال قطعات به یکدیگر جوش دادن دو فلز توسط حرارت ایجاد شده ا زسوخت گازها و پر کردن درز دو فلز توسط فلز سانی است که به این نوع جوش جوشکاری گاز می گویند .

دستگاه کامل اکسی استیلن بطور کلی دستگاه جوشکاری گاز ا ز وسایل زیر تشکیل شده است.

  •       منبع گاز :

الف ) کپسول اکسیژن ( گاز فشرده با تانک (اکسژن مایع )

ب) کپسول استیلن یا مولد گاز استیلن ( ژنراتور استیلن )

  •   دستگاه تنظیم فشار :

شامل فشارسنجهای فشار زیاد و کم و پیچ و مهره و لوله آن دو عدد دستگاه تنظیم یکی برای کپسول اکسیژن و یکی برای کپسول استیلن لازم است .

  •     شیلنگ مخصوص فشار قوی :

جهت اکسیژن با رنگ مشکی , آبی , سبز و برای گاز با رنگ قرمز قطعه شیلنگ گاز mm 9 و هوا mm6 می باشد .

 

 

  •     مشعل جوشکاری :

شامل محفظه ای اختلاط گاز شیرهای سوزنی و پیچ و مهره , انواع آن : 1) فشار مساوی 2) تزیقی  3) ماسک (عینک )  4)فندک جرقه زن

تنظیم شعله جهت فلزات غیر آهنی

آلومینیوم     کمی احیا                               نیکل     کمی احیا

برنج     خنثی و کمی اکسیده                    سرب     خنثی

برنز    خنثی و کمی اکسیدکننده                نقره    کمی احیا

مس     خنثی و کمی اکسیده

جوش استفاده می شود به عنوان مثال در جوش آمینیوم حتماً باید پودر آلمینیوم استفاده شود پودرهای جوشکاری را باید همیشه دور از رطوبت نگهداری کرد .

دو کار اساسی پودر رولن ساز :

  • جلوگیری از اکسید شدن فلزات مبنا
  •  تمیز کردن سطح جوشکاری

نقطه ذوب برخی از فلزات

  •         قلع  232 درجه سانتی گراد 
  •          سرب 327 درجه سانتی گراد        
  •          روی 419 درجه سانتی گراد
  •  آلمینیوم 658 ساتی گراد
  •  برنج 930 درجه سانتی گراد
  •  برنز 900 درجه سانتی گراد
  •  نقره 960 درجه سانتی گراد
  •  مس 1083 درجه سانتی گراد
  •  چدن 1200 درجه سانتی گراد
  • آهن 1250 درجه سانتی گراد
  • فولاد 1400 درجه سانتی گراد
  • نیکل 1450 درجه سانتی گراد